Na de kuiten vier dagen gestrekt te hebben, ontmoetten we nog een laatste keer Inez en haar ouders. Zij reden vanuit Motueka terug richting Auckland om daar richting België te keren.
Ons avontuur zit er echter nog lang niet op. Na Abel Tasman vervolgden we onze weg over Nelson en Blenheim (de wijnstreek bij uitstek) richting Kaikoura. Nabij Kaikoura heeft zich door tectonische platenvorming in de geschiedenis een onderzeese canyon gevormd. Hierdoor komt er veel visrijk water dicht bij de kust. Op één van de weinige plaatsen ter wereld kan je hier op een boogscheut van de kust walvissen vinden, alsook massa’s dolfijnen en albatrossen. We besloten om een stapje op zo’n boot te zetten en kozen voor de dolfijnen. De boot bracht ons naar een groep van driehonderd in het wild levende dolfijnen. Het was een zonnige warme dag en ook de dolfijnen waren in hun nopjes. We zullen dit niet vlug vergeten!
Vanuit Kaikoura richting Christchurch, de grootste stad van het zuid-eiland. In Christchurch woont een Hollands koppel dat we via ons werk in Auckland ontmoet hadden. Ze hadden ons uitgenodigd om ’s avonds eens langs te komen. Niet goed wetende wat te verwachten, namen we hun aanbod aan en gingen we eens langs. We bleken niet de enige genodigden, maar 15 anderen waren ook aanwezig om naar een spreker te luisteren over zaken in het management. Kompleet verbijsterd luisterden we naar de grote baas van een groeiend marketing bedrijf in Thailand en haar hedendaagse problemen binnen het bedrijf. Hierna volgde een discussie met de genodigden om oplossingen te zoeken voor deze dame en haar moeilijkheden. Wanneer we later persoonlijk met deze dame spraken, bood ze ons alvast een job aan in Thailand (?!)
Met deze avond nog lang nazinderend in ons hoofd, brachten we een bezoek aan de stad Christchurch, een mooie, romantische, Brits getinte stad. Onze auto had ook reeds enkele dagen last van waterverlies en het leek interessant om hem hier toch eens te laten nakijken. Helaas pindakaas, nu zeven dagen later zitten we hier nog (ditmaal geen grap). Drie dagen stond hij in de garage, een kostelijk grapje!
Maar niet bij de pakken blijven zitten, gauw CV een beetje aangepast en ja, terwijl de auto nog de garage stond alweer een dagje gewerkt (Ik (Elien) ben nu tijdelijk voor Randstad aan het werk als kinderoppasser).
