De vogels zijn gaan vliegen…

Het is een paar dagen geleden sinds de vorige update van onze blog, dankzij het drukke schema van de laatste dagen.

Maandag de 12^e zijn we dus vertrokken voor een 2-daagse trekking naar de jungle. Voor de geïnteresseerden, het was een trektocht door het Inthanon National Park, in de provincie Chiang Mai.
Maandag reden we in de voormiddag langs een lokaal marktje om wat water, proviand en een regenponcho te kopen. Toen reden we door naar de “Thaïse helicopter”, zo noemde onze gids, Mister P, het olifant-rijden.  Na een amusant tochtje op de rug van de olifant door de jungle en rivier, terwijl we hem bananen voerden, werden we naar het startpunt van de trekking gebracht. Deze trekking begonnen we samen met een Australische, Woopy, en haar moeder. Verder waren er nog een Duits  en een Nederlands koppel en ten slotte nog een Turkse Amerikaan. Tijdens de 1^e kilometer moesten we al onmiddellijk een rivier doorwaden. Waarschijnlijk was er ergens anders wel een brug over deze rivier, maar voor de toeristen is dit veel avontuurlijker natuurlijker.

Over de middag hielden we een pauze aan een leuke waterval, met de obligate duik in het water natuurlijk.Na 3 uur trekken kwamen we aan in een lokaal dorpje op een hoogte, waar we een avondmaaltijd kregen en ook onze slaapplaats voorzien was. Deze slaapplaats deed ons denken aan een scoutskamp, met een primitief afdak voor de eettafel en slaapplaats. Slapen deden we op een overdekt platform, zonder matras en in een muskietennet.  Voor ons was dit allemaal interessant, maar de Nederlandse en de Amerikaan konden dit  niet echt appreciëren. Op het einde van de avond waren we hun opmerkingen en gezaag dan ook wel beu. Maar goed, de volgende dag zou de groep opsplitsen en hadden we er geen last meer van.
Na een lekker en stevig ontbijt trokken we ’s anderendaags via een andere route terug naar beneden. We kwamen in de vroege namiddag aan bij een rivier. Hier stapten we over op een vlot van bamboe om zo een afvaart van de rivier te maken. Op voorhand werd ons wel gewaarschuwd dat de rivier veel bacteriën bevat. Onderweg werd ons ook duidelijk waarom: verschillende wc-gebouwen hadden een afvoerbuis die uitkwam in de rivier. Bij aankomst in de guesthouse werd er dan ook grondig gedoucht en gewassen.

Vandaag hadden we een geleid bezoek geboekt aan het meest noordelijk deel van Thailand: Chang Rai! Zo een excursie is lekker toeristisch, maar het biedt je wel de kans om veel te zien op 1 dag en een gids waar je met heel wat vragen terecht kunt. Met een luxueus minibusje reden ’s morgensvroeg naar de ‘Hotsprings’ in Chiang Rai provincie, een plaatsje waar er een natuurlijke warmwaterbron omhoog spuitte.  Naast de geiser, die op zich niet zo spectaculair was, was het ongelooflijk hoeveel commercie er rond dit natuurverschijnsel aanwezig was. Een breed plein was volgestouwd met winkeltjes met prullaria. Het is ons een raadsel hoe deze mensen hier nog geld aan kunnen verdienen, want iedereen verkoopt gewoon dezelfde rommel. We reden verder noordwaarts en passeerden Wat Rong Khun, een nieuwe (1997) tempel. Opmerkelijk is dat deze tempel geheel in het wit is geschilderd, en gedecoreerd met kleine spiegeltjes. Op afstand geeft dit een indrukwekkende schitterende indruk. Een grote Thaise kunstenaar, Chalermchai Kositpipat, heeft deze tempel laten bouwen.

Na een rit van 1,5 uur, kwamen we aan in Sop Ruak, het centrum van de Golden Triangle. Dit wordt zo genoemd naar het drielandenpunt dat gevormd wordt door de monding van Nam Ruak in de Mekong. Omdat de Nam Ruak de scheiding is tussen Myanmar en Thailand en de Mekong een natuurlijke grens is tussen Laos en Thailand, komen deze 3 landen dus samen op deze plaats. Vroeger was er hier een grote bloeiende handel in opium, vandaar de term ‘Golden’ (wegens betalingen in goud, omdat het anders te ingewikkeld werd met 3 verschillende munten).

Na een lunch in een restaurant, ‘only for toerist groups’,  gingen we naar het grensstadje Mae Sai. Hier bevindt zich een grensovergang met Myanmar of het vroegere Burma. Dit is ook het meest noordelijk punt van Thailand. Tenslotte passeerden we nog langs een ‘dorpje’ van bergstammen uit Burma. Dit zijn stammen uit de bergen van Myanmar die een paar generaties geleden geëmigreerd zijn naar Thailand. Deze stammen wonen eigenlijk in de bergen van Thailand, maar ze hebben een soort commercieel dorpje waar de toeristen gemakkelijk bij geraken. Omdat dit voor ons zo artificieel leek, hebben geen extra geld betaald om naar de Longneck mensen te gaan kijken. Deze mensen plaatsen metalen ringen rond hun nek. Door telkens een ring bij te plaatsen, verlengen ze hun nek. Deze verminking wordt vandaag nog steeds gehandhaafd, enkel en alleen omdat dit geld opbrengt door de toeristen die dit willen zien. Niet echt ethisch, lijkt het ons.

Voila, dit was het voor vandaag, Morgen plannen we nog een rustdag in Chiang Mai, waarna we vanaf nu geleidelijk aan naar het zuiden afzakken, richting Maleisië en Singapore. Tot de volgende!

Hey,

Op deze link vinden jullie de eerste foto’s, de rest volgt later nog (het is een heel werk, zeker als er nog zoveel andere dingen te doen zijn!)

http://www.flickr.com/photos/74196174@N00/sets/72157622576957652/

Groetjes,

Maarten en Elien

Zaterdag 10 oktober, onze derde en laatste dag Bangkok.  Na uitgechecked te zijn in het hotel en de rugzakken in het reisbureau aan het station gedropt te hebben, trachtten we de hitte en felle zon te trotseren. Een bezoekje aan Grand Palace en de Golden Mountain in hartje Bangkok vulden algauw onze dag. Gezien Grand Palace de toeristische plek bij uitstek is, werden we opnieuw voortdurend aangeklampt door Thaise mannen die ons iets trachten aan te bieden of te verkopen, gemiddeld 2 per 30 seconden! Dit aanklampen zorgt ervoor dat je niet meer met een kaart of gids eventjes op straat stil staat. Je gaat ergens binnen in een tempel of cafeetje, om daar verder in de boek te kijken. Het continue aanklampen van verkopers, boottocht-aanprijzers, túk-túk chauffeurs en taxi-drivers is toch wel een extra druk die je niet mag verwaarlozen. Kordaat een ‘no-thank-you’ en dan doorwandelen blijkt de beste remedie!
Ook een poging om een taxi te nemen die zich aan de vaste prijzen hield, mislukte en tot 2x toe stapten we terug uit, totdat een derde taxi –chauffeur wel zijn officiële km-teller wou opzetten.

We keerden tijdig terug naar het station, waar we nog een avondmaal namen voor we op de nachttrein stapten. Bij het buitenrijden uit Bangkok keken we onze ogen uit! Huizen (zeg maar stalletjes van golfplaten), stonden tot op 30cm van het spoor  ‘gebouwd’. De nachttrein zelf viel goed mee, alleen waren de bedjes van thaïse lengte, en dus (te) klein voor Maarten en Inez.

Bij aankomst in Chang Mai (na 15u op de trein) stond een medewerker van het hotel dat we geboekt hadden op ons te wachten. Chang Mai is de tweede grootste stad van Thailand en veel kleiner dan Bangkok. Alles is hier veel rustiger en groener. Tijdens het typen van dit bericht is zijn Maarten en Inez naar het ziekenhuis voor Inez haar tweede inspuiting en lig ik (Elien) hier even te ontspannen en uit te rusten van de woelige nacht op de trein. Maandag en dinsdag (12 en 13 oktober) gaan we op twee daagse in de bergen. Benieuwd wat dat zal geven!